บทที่ 37 -37-

ตอนที่ 37

หลี่เหวินหลางมองร่างบอบบางในชุดสีฟ้าอ่อนสลับขาวอย่างสำรวจ นางช่าง... งดงามยิ่ง นี่คือคำพูดเดียวที่เขาจะคิดขึ้นมาได้ สายตาอ่อนหวานมองไปยังอีกฝ่ายอย่างพึงพอใจ และภูมิใจในคราเดียวกัน แล้วต้องมุ่นคิ้วเมื่อคิดได้ว่าหากร้านเปิด ผู้คนมากมายจะมองนางอย่างที่เขามอง แค่คิดหลี่เหวินหลางก็รู้สึกร้อนรุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ